Η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για την βελτίωση της περιήγησης. Η επιχείρηση συμμορφώνεται με το GDPR. Ενημερωθείτε για την πολιτική απορρήτου.

Menu
Πως να περάσουμε ξέγνοιαστα & ευχάριστα τις γιορτές των Χριστουγέννων από την Κοσκερίδου Αγγελική

Πως να περάσουμε ξέγνοιαστα & ε…

Οι γιορτές των Χριστουγέν...

Tourism Awards - Βραβείο Καινοτομίας στον Ιαματικό Τουρισμό για την ΟΛΟΝ

Tourism Awards - Βραβείο Καινοτομία…

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ   &nbs...

Σεμινάριο Μεθόδου Infotherapy στο Βόλο 6-8/10

Σεμινάριο Μεθόδου Infotherapy στο Β…

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ   ΣΕΜΙΝΑΡ...

Το μυστικό για να αποκτήσεις την τέλεια σχέση με το σύντροφό σου!

Το μυστικό για να αποκτήσεις την τέ…

Γράφει η Αγγελική Νιάρχου...

Κατάθλιψη - Νόσος ή Ψυχική Διάθεση; | Δρ Αγγελική Νιάρχου

Κατάθλιψη - Νόσος ή Ψυχική Διάθεση;…

Γράφει η Αγγελική Νιάρχου...

Έρωτας vs Αγάπη - Όλη η πραγματικότητα γύρω από το θέμα "Είμαι/Δεν Είμαι Ερωτεμένος" | Δρ Αγγελική Νιάρχου

Έρωτας vs Αγάπη - Όλη η πραγματικότ…

Αγάπη εναντίον Έρωτα και ...

Ψυχικός πόνος, μοναξιά & ανθρώπινες σχέσεις | Δρ Αγγελική Νιάρχου

Ψυχικός πόνος, μοναξιά & ανθρώπ…

Γιατί τόσος πόνος; Γιατί ...

19η Νοεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα κατά της παιδικής κακοποίησης- Εκατοντάδες τα περιστατικά βίας στην Ελλάδα

19η Νοεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα κατά…

Η 19η Νοεμβρίου έχει καθι...

Children Inherit Intelligence From THIS Parent!

Children Inherit Intelligence From …

Most of us generally assu...

«Ο θάνατος της ομιλίας»: Μια υπέροχη animation ταινία για την επικοινωνία (Βίντεο)

«Ο θάνατος της ομιλίας»: Μια υπέροχ…

Μια μικρού μήκους animati...

Prev Next
Super User

Super User

Η ΜΑΥΡΗ ΣΟΚΟΛΑΤΑ ΒΕΛΤΙΩΝΕΙ ΤΗΝ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΕ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΑΓΓΕΙΑΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

Η σοκολάτα αποτελεί αγαπημένη τροφή μικρών και μεγάλων, ενώ φαίνεται ότι η ήπια και με μέτρο κατανάλωση μαύρης σοκολάτας μπορεί να έχει και οφέλη για την υγεία μας.

Μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Journal of the American Heart Association αναφέρεται στη βοήθεια που μπορεί να προσφέρει η μαύρη σοκολάτα στη περιφερική αρτηριακή νόσο (PAD). Η PAD επηρεάζει περισσότερο από 8 εκατομμύρια ανθρώπους στις ΗΠΑ. Χαρακτηρίζεται από στένωση των περιφερικών αρτηριών και μειωμένη ροή αίματος προς το στομάχι, το κεφάλι, τα χέρια και τα πόδια.

Μερικά από τα συμπτώματά της είναι οι κράμπες και ο πόνος, η κόπωση στους μύες των ποδιών, γεγονός που επηρεάζει σημαντικά το περπάτημα. Η μελέτη λοιπόν αυτή θέλησε να διερευνήσει εάν η μαύρη σοκολάτα μπορεί να βελτιώσει την κινητικότητα σε άτομα με PAD. Στην έρευνα συμμετείχαν 20 άτομα τα οποία υποβλήθηκαν σε δοκιμασία με περπάτημα πάνω στο διάδρομο και στην συνέχεια τους δόθηκαν 40 γραμμάρια μαύρης σοκολάτας.

Τα αποτελέσματά της έδειξαν ότι οι συμμετέχοντες μετά την κατανάλωση κουβερτούρας ήταν σε θέση να περπατήσουν περίπου 17 δευτερόλεπτα παραπάνω. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι ο αυξημένος χρόνος βαδίσματος μετά την κατανάλωση της κουβερτούρας οφείλεται στην αυξημένη ποσότητα αντιοξειδωτικών και πολυφαινολών που διαθέτει το συγκεκριμένο είδος σοκολάτας.

Πηγή Άρθρου: spartaface.gr

ΣΟΓΙΑ: 4 ΜΥΘΟΙ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ

Είναι το "πασπαρτού" της διατροφής εκείνων που αποφεύγουν το κρέας και ταυτόχρονα είναι μια άκρως θρεπτική τροφή που "γεμίζει" το στομάχι και αυξάνει το αίσθημα πληρότητας, βοηθώντας στην αποβολή των περιττών κιλών.

Η σόγια, ωστόσο, εξακολουθεί να είναι μια παρεξηγημένη από πολλούς ανθρώπους τροφή, κυρίως λόγω των "μύθων" που την περιβάλλουν.
Δείτε ποιοι είναι αυτοί και μάθετε την αλήθεια για την σόγια:

ΜΥΘΟΣ: Η σόγια δεν είναι καλή πηγή πρωτεΐνης
ΑΛΗΘΕΙΑ: Οι καρποί σόγιας ανήκουν στην κατηγορία των τροφών που ονομάζονται "πλήρους βιταμίνης", το οποίο σημαίνει ότι περιέχουν όλα τα βασικά αμινοξέα που πρέπει να λαμβάνει ο οργανισμός μας από την διατροφή, αφού δεν μπορεί να τα παράξει ο ίδιος. Μία κούπα καρπών σόγιας περιέχει περίπου 22 γραμμάρια πρωτεΐνης, ποσότητα που αντιστοιχεί σε μία μπριζόλα κρέατος.

ΜΥΘΟΣ: Τα προϊόντα με βάση τη σόγια, τα οποία "μιμούνται" το κρέας είναι θρεπτικά επειδή ακριβώς βασίζονται σε ένα φυτό
ΑΛΗΘΕΙΑ: Η επεξεργασία την οποία υπόκεινται οι τροφές με βάση τη σόγια που σκοπό έχουν να μορφοποιηθούν κατάλληλα ώστε να μοιάζουν με κρέας αλλάζουν ριζικά την σύσταση του τελικού προϊόντος. Συνήθως αυτές οι τροφές έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε νάτριο και λιπαρές ουσίες, για να δώσουν την γεύση που περιμένει ο καταναλωτής από ένα προϊόν κρέατος.

ΜΥΘΟΣ: Η κατανάλωση σόγιας προκαλεί καρκίνο
ΑΛΗΘΕΙΑ: Είναι γεγονός ότι κάποιες μορφές καρκίνου του στήθους αναπτύσσονται με την παρουσία οιστρογόνων και είναι επίσης γεγονός ότι η σόγια μπορεί να λειτουργήσει ως οιστρογόνο. Δεν υπάρχει όμως καμία επιστημονική σύνδεση μεταξύ της κατανάλωσης σόγιας και της εμφάνισης καρκίνου. Σε ορισμένες έρευνες σε πειραματόζωα, οι ισοφλαβόνες, η χημική ουσία της σόγιας που έχει παρόμοια χαρακτηριστικά με τα οιστρογόνα, έχει αποδειχθεί ότι ευνοούν την μεγέθυνση των καρκινικών όγκων. Ωστόσο, ο ανθρώπινος οργανισμός επεξεργάζεται με διαφορετικό τρόπο από τα τρωκτικά (πειραματόζωα) τις ισοφλαβόνες, ενώ και τα συμπληρώματα ισοφλαβόνων που χρησιμοποιήθηκαν στις έρευνες αυτές στα πειραματόζωα διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό από εκείνες που υπάρχουν στην φρέσκια σόγια. Αντίθετα, σύμφωνα με την δρ Marji McCullough της Αμερικανικής Ένωσης για τον Καρκίνο, έρευνες στις διατροφικές συνήθειες των ανθρώπων έχουν δείξει ότι η κατανάλωση σόγιας δεν έχει καμία σύνδεση με την εμφάνιση καρκίνου του στήθους, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις έχει συνδεθεί με την μείωση της πιθανότητας ανάπτυξης αυτού του καρκίνου.

ΜΥΘΟΣ: Οι άντρες δεν πρέπει να τρώνε σόγια
ΑΛΗΘΕΙΑ: Επειδή ακριβώς οι ισοφλαβόνες έχουν ιδιότητες που μοιάζουν με εκείνες των οιστρογόνων, υπάρχει η αίσθηση ότι η κατανάλωση σόγιας προκαλεί πτώση της τεστοστερόνης στους άντρες. Ωστόσο δεν υπάρχει καμία κλινική έρευνα που να υποστηρίζει κάτι τέτοιο. Αντίθετα, υπάρχουν ενδείξεις ότι η σόγια καταπολεμάει τον καρκίνο του προστάτη.


Πηγή Άρθρου: www.onmed.gr

ΝΟΙΩΘΩ ΜΟΝΟΣ...ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ

Ανακαλύψτε τις κρυμμένες αιτίες...
Άρθρο της Όλγας Μουλάκη ψυχολόγου, περιοδικό Popular Medicine 2010.

Είμαι αρκετά χρόνια ψυχοθεραπεύτρια, τελευταία παρατηρώ πόσο συχνότερα αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι το θέμα της μοναξιάς. Μπορεί να φαινόμαστε στους άλλους κοινωνικοί, να έχουμε φιλικές συναναστροφές ακόμα και ‘’συντροφική’’ σχέση αλλά μέσα μας να νοιώθουμε μόνοι, διαφορετικοί, χωρίς αληθινή επαφή κι επικοινωνία. «Γιατί νοιώθω έτσι; Τι μου συμβαίνει;», «τι κάνω λάθος;» αναρωτιούνται οι άνθρωποι. Έχουν δίκιο, μιλούν για μια από τις πρωταρχικές μας ανάγκες ως είδος, ν’ ανήκουμε, να μοιραζόμαστε, ν’ ανταλλάσουμε μεταξύ μας. Οι επιστημονικές έρευνες πάνω σε θέματα κοινωνικής συμπεριφοράς στο κοντινότερο μας είδος, τους πιθήκους , έδειξε πόσο απαραίτητη είναι η ουσιαστική κοινωνική επαφή. Εκείνοι οι πίθηκοι που δεν τους αποδεχόταν η ομάδα, ήταν περισσότερο θλιμμένοι, μαζεμένοι και φοβισμένοι ή έγιναν περισσότερο επιθετικοί και ευερέθιστοι.

Η διαφορά μεταξύ μοναξιάς και μοναχικότητας…
Κάποιοι θέλουν να ζουν χωρίς πολλές συναναστροφές, έχουν επιλέξει ως στάση ζωής (παροδικά ή μόνιμα), τη ‘’μοναχικότητα’’. Σ’ αυτήν την περίπτωση η μοναξιά δεν είναι τόσο οδυνηρή, μερικές φορές και ευχάριστα, εφόσον είναι μια συνειδητή επιλογή. Τις περισσότερες φορές όμως δεν διαλέγουμε τη μοναξιά, μας συμβαίνει χωρίς να καταλαβαίνουμε πως…

Ο "καταπληκτικός καινούργιος κόσμος" της μοναξιάς…
Φτιάξαμε ένα πολιτισμό για να ζούμε καλύτερα, και έτσι είναι όσον αφορά στις υλικές ανέσεις, δεν μάθαμε όμως πως να ‘’δημιουργούμε’’ πολιτισμό, πώς να ζούμε καλύτερα μεταξύ μας. Μαθαίνουμε πώς να χειριζόμαστε έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή, μια ηλεκτρική σκούπα, πώς να οδηγούμε ένα αυτοκίνητο, μαθαίνουμε πως μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι υπάλληλοι αλλά δεν μαθαίνουμε πώς μπορούμε να κάνουμε πραγματικές και ικανοποιητικές σχέσεις με τους άλλους. Γιατί κι αυτό είναι μια συναισθηματική δεξιότητα, που μαθαίνεται, εκτός σχολικού προγράμματος...

Οι άνθρωποι, αναπτύσσουμε έναν κοινωνικό κύκλο γύρω μας…
Οι συμμαθητές, οι συμφοιτητές, οι συνεργάτες στη δουλειά, οι γνωστοί μας στη γειτονιά, η παρέα… Κι όμως, με ποιους μπορούμε, εκτός από το να γεμίσουμε ευχάριστα το χρόνο μας, να μοιραστούμε αυτά που πραγματικά νοιώθουμε ή σκεφτόμαστε; Με πόσους αισθανόμαστε εμπιστοσύνη και αποδοχή, ότι μας καταλαβαίνουν;

Κι όμως κρυβόμαστε πίσω από ''μάσκες'' και ρόλους…
Όσο μεγαλώνουμε τόσο περισσότερους ρόλους αναλαμβάνουμε π.χ. ως επαγγελματίες, ως σύζυγοι, ως γονείς. Οι ρόλοι μας συνδέονται με ευθύνες, επιβάλλουν περιορισμούς, συχνά επηρεάζουν τη συμπεριφορά και την έκφρασή μας, αφήνοντας σιγά σιγά μικρό περιθώριο στην αυθεντική, προσωπική μας έκφραση. Από κομμάτια της ζωής μας καταλαμβάνουν όλο το χρόνο της καθημερινότητάς μας, και τελικά τον ίδιο μας τον εαυτό. Καταλήγει να μας φαίνεται πιο εύκολο να συναναστρεφόμαστε εκείνους με τους οποίους μοιραζόμαστε κοινούς ρόλους, τώρα - π.χ. επαγγελματικούς συνεργάτες, άλλους γονείς-, ή μοιραστήκαμε στο παρελθόν, π.χ. παλιοί συμφοιτητές, συνάδελφοι από το στρατό, από το ν’ αναζητήσουμε εκείνους με τους οποίους μπορούμε να μοιραστούμε ένα πιο προσωπικό κομμάτι του εαυτού μας. Ένα μέρος της επιτυχίας τηλεοπτικών σειρών όπως «Τα φιλαράκια», το «Sex and the City» οφείλεται στο ότι απολαμβάνουμε αυτό που μας λείπει περισσότερο σήμερα: φίλοι που θα μας ακούσουν και θα τους ακούσουμε, που θα μοιραστούμε μαζί τους τις ανησυχίες μας όσο ανόητες ή προσωπικές κι αν φαίνονται, όπως το σεξ, που θ’ ανταλλάξουμε απόψεις με ειλικρίνεια. Δεν θα πούμε αυτό που ‘πρέπει’, ‘θέλει ν’ ακούσει ο άλλος’ ή αυτό που θα μας κάνει να φαινόμαστε ‘εντάξει στα μάτια των άλλων’, αλλά αυτό που πραγματικά νοιώθουμε. Στις συμβατικές σχέσεις, στις σχέσεις αναγκαιότητας ή συμφέροντος το τίμημα είναι ο πραγματικός μας εαυτός.

Οι συμβατικές σχέσεις σκοτώνουν τις αληθινή επαφή…
Όταν εκφραζόμαστε μέσα από ένα ρόλο, ένα προσωπείο ή μέσα από την εικόνα που θέλουμε να δείξουμε στους άλλους και όχι με τον πραγματικό μας εαυτό, με τις πραγματικές του σκέψεις και τ’ αληθινά του συναισθήματα, τότε νοιώθουμε μοναξιά. Όσο λιγότερα κομμάτια του αληθινού εαυτού μας μοιραζόμαστε με τους άλλους τόσο μεγαλύτερη μοναξιά νοιώθουμε. Συχνά το αίσθημα της μοναξιάς δημιουργεί ένα φαύλο κύκλο: όσο πιο μόνοι νοιώθουμε τόσο περισσότερο φοβόμαστε ν’ ανοιχτούμε στους άλλους, παρόλο που βαθιά μέσα μας θέλουμε το αντίθετο. Μοιάζει σαν μια φωνή μέσα μας λέει μην το πεις αυτό θα φανείς γελοίος, χαζός, θα φανείς διαφορετικός, θα φανείς αγενής, οι άλλοι δεν θα σε καταλάβουν, θα σε κοροϊδέψουν, δεν θα σε θέλουν πια. Με δύο λόγια ενδόμυχα φοβόμαστε την απόρριψη και την ντροπή.

Ο φόβος της αρνητικής κριτικής…
Οι άνθρωποι που νοιώθουν έντονο αίσθημα μοναξιάς συνήθως κρύβουν στο βάθος ανασφάλεια για τις κοινωνικές τους ικανότητες ή και μια αίσθηση προσωπικής μειονεξίας. Ανησυχούν υπερβολικά για την εικόνα τους στα μάτια των άλλων. Συγκρίνουν τον εαυτό τους και νοιώθουν σαν να είναι «λίγοι», «όχι αρκετά καλοί, ικανοί ή εντάξει» σε σχέση με τους άλλους. Αυτό το αίσθημα μειονεξίας προσπαθούν να καλύψουν και να βρεθούν στην απέναντι όχθη, δηλ. να νοιώσουν μαζί με τους άλλους, αλλά συχνά καταλήγουν να νοιώθουν ακόμα πιο μόνοι και πιο μόνοι ή διαφορετικοί.

Μάθαμε να ''κλεινόμαστε'' μέσα στα προβλήματά μας…
Το αίσθημα της μοναξιάς γίνεται ακόμα εντονότερο, όσο σημαντικότερα θέματα ζωής αντιμετωπίζουμε αλλά μας είναι δύσκολο να τα μοιραστούμε με τους άλλους… Αυτό συμβαίνει όταν αντιμετωπίζουμε κάποια σημαντικά προβλήματα π.χ. επαγγελματικά ή οικονομικά, όταν περνάμε κάποια κρίση π.χ. συναισθηματική, μια σημαντική απώλεια, ή όταν ζούμε κάποια ιδιαίτερη εξελικτική φάση ζωής, όπως η αλλαγή ηλικίας ή δεκαετίας. Τότε, μπορεί να είμαστε μαζί με τους άλλους αλλά να νοιώθουμε εξαιρετικά μόνοι.. Σαν να κινούμαστε σε διαφορετικά μήκη κύματος και να μην ξέρουμε πώς να γεφυρώσουμε την απόσταση.

Η γυναικεία μοναξιά γίνεται πιο έντονη…
Συχνά οι γυναίκες κατά τη διάρκεια της δεκαετίας των 30 αντιμετωπίζουν μια βαθιά κρίση ζωής. Σε κάποιες λείπει μια μόνιμη ή ικανοποιητική σχέση ενώ το περιβάλλον τους αλλάζει, οι άλλοι παντρεύονται, οργανώνουν μια πιο ‘’συντροφική’’ ζωή, κάνουν παιδιά. Οι γυναίκες με παιδιά, περνάνε κρίση όταν αισθανθούν ότι ‘’μεγαλώνουν’’ κι αρχίζουν ν’ αναρωτιούνται ‘’που’’ έχουν χάσει τον εαυτό τους όλα αυτά τα χρόνια που ήταν μόνο μητέρες ή εργαζόμενες-μητέρες, που πήγαν τα όνειρα τους, όλα αυτά που ήθελαν κάποτε αλλά…

Κι άντρες νοιώθουν μόνοι…
Από τα 40 και μετά, που βλέπουν τη φυσική κατάσταση ν’ αλλάζει, οι άντρες συνήθως περνούν μια εσωτερική κρίση. Μοιάζει ν’ αναρωτιούνται ‘’και τώρα τι κάνουμε; Νοιώθουν σαν να τους λείπει η ικανοποίηση και η χαρά που αντλούσαν από τη ζωή. Σ’ αυτές τις περιόδους μπορεί να συνεχίζουν να συναναστρέφονται τις παλιές τους παρέες, όμως μέσα τους στο βάθος να νοιώθουν ένα ‘’κενό’’, αποκλεισμένοι μέσα στα τείχη της δικής τους μοναξιάς...

Ας ανακαλύψουμε την ξεχασμένη επαφή με τους άλλους…
Όλοι έχουμε ανάγκη μια ζεστή αγκαλιά, έστω ένα πρόσωπο για το οποίο θα είμαστε σημαντικοί, που θα μας ακούσει, θα προσπαθήσει να μας καταλάβει, θ’ ανταποκριθεί στις αγωνίες και τους προβληματισμούς μας, θα υποστηρίξει τις προσπάθειες μας έστω κι μ’ ένα εγκάρδιο χαμόγελο, ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη, που θα διασκεδάσουμε πραγματικά παρέα. Κι όμως αυτή η καλή παρέα συχνά λείπει. Οι άνθρωποι όσο μεγαλώνουν γίνονται περισσότερο καχύποπτοι και επιφυλακτικοί στους άλλους, πιο κλειστοί στο να μοιραστούν αυτά που τους αφορούν και τους αγγίζουν πραγματικά. Συχνά δεν ξέρουν πώς να μιλήσουν και ν’ ανοιχτούν στους άλλους, πώς να διαλέξουν ή να κάνουν φίλους, έχουν αποκτήσει πάρα πολλά ‘’πρέπει’’ ή έχουν οργανώσει τη ζωή τους ώστε να μην υπάρχει χρόνος και χώρος για τους άλλους. Στις άκρες αυτού του προσωπικού κουβαριού βρίσκονται οι πραγματικές αιτίες της μοναξιάς μας… Το θέμα είναι θέλουμε να ζούμε μόνοι επειδή φοβόμαστε, δεν ξέρουμε ή δεν τολμάμε να τις αντιμετωπίσουμε; Αν δώσουμε στον εαυτό μας την ευκαιρία μπορεί ν’ ανακαλύψουμε αυτό που τώρα φαίνεται απίστευτο: πόσοι άνθρωποι μπορεί να είναι ‘’έξω εκεί’’ και να περιμένουν κι εκείνοι μια ''επαφή'' …

Πηγή Άρθρου: olgamoulaki.blogspot.gr

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΤΑΫΛΑΝΔΕΖΙΚΟ ΜΑΣΑΖ

Μια αρχαία μορφή μασαζ που ενώ εφαρμόζεται στην Ταϋλάνδη εδώ και πολλούς αιώνες, μόλις πρόσφατα ανακαλύφθηκε η σπουδαιότητά του από τον Δυτικό κόσμο.

Βασικό χαρακτηριστικό αυτού του τύπου μασαζ είναι πως δεν γίνεται χρήση ελαίων και ο πελάτης είναι ντυμένος (με αναπαυτικά ρούχα) καθ’όλη τη διάρκεια της συνεδρίας. Επιπλέον, δεν γίνεται χρήση του παραδοσιακού κρεβατιού για μασαζ, αλλά σε ένα ειδικό αναπαυτικό στρώμα.

Στο συγκεκριμένο είδος μασαζ, εφαρμόζονται τεχνικές διατάσεων παρόμοιες με αυτές του γιόγκα, αλλά και ποικίλες μορφές πιέσεων του θεραπευτή χρησιμοποιώντας διάφορα μέλη του σώματός του (όπως δάκτυλα, παλάμες, αγκώνες και πόδια). Ο θεραπευτής εστιάζει στις βασικές ενεργειακές γραμμές του σώματος (πάντα σύμφωνα με την αρχαία Ταϋλανδέζικη παράδοση και κείμενα) με σκοπό να βοηθήσει στην απελευθέρωση της ενέργειας που ρέει διαμέσω αυτών.

Η πίεση που ασκείται από τον θεραπευτή είναι ελεγχόμενη και πάντα σύμφωνα με το επίπεδο αντοχής του πελάτη ώστε το αποτέλεσμα να μην αποφέρει δυσφορία αλλά ανακούφιση. Συνιστούμε ανεπιφύλαχτα την συγκεκριμένη τεχνική μασαζ για περιπτώσεις ενοχλήσεων από οσφυαλγίες και ισχιαλγίες.

Πηγή: http://www.massage-therapists.gr

Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS

Ψυχολογία

Εναλακτικές Θεραπείες

bansm

Βοτανοθεραπεία